عباس قديانى

686

فرهنگ جامع تاريخ ايران ( فارسى )

مىكردند ، و چندان نفوذ و استقلال داشتند كه به نام خود سكه مىزدند . كارى ناحيه‌اى از آسياى كوچك در كنار درياى اژه . كازيك مكان تاريخى در قفقاز كه در آن آثار هخامنشى كشف گرديده است . كاژرپلو معلم ايتاليايى نقاشى در دار الفنون عهد اميركبير . كاسپيان قبايل غير آريايى كه در ناحيهء قزوين و گيلان مىزيسته‌اند . درياى كاسپيان ( خزر ) و قزوين از ايشان نام يافته است . نام تحقيرآميز آماردها ( مارد ) نيز از سوى همسايگان آريايى به آنها اطلاق مىشد كه آنان را به ماردها معروف ساخت . كاسپين : - درياى خزر كاسى كاسوها يا كاسىها مردمى بودند آسيايىنژاد كه در نيمهء اول هزارهء دوم ق . م . در كوههاى كردستان ( زاگرس ) نزديك كرمانشاه كنونى يا در طرف شمال عيلام مىزيستند و ظاهرا مسكن اصلى ايشان در نواحى جنوب غربى درياى خزر بود . اين قوم مملكت بابل را تسخير و سلسله‌اى تأسيس كردند كه از 1760 تا 1185 ق . م . سلطنت داشتند . عيلاميها به اين قوم كوسى و آشوريان آنان را به نام كاشو مىشناختند . سرسلسلهء ايشان در بابل پادشاهى به نام گانداش بود . كاسىها طرز اهلى كردن اسب را به مردم بين النهرين آموختند . در 1185 ق . م . به كوهستانهاى خود در لرستان و كردستان بازگشتند و در تمام دورهء تسلط خود به هيچ‌وجه با مردم بومى بين النهرين نياميختند . خداى بزرگ آنان كاشو بود و خداى ديگر به نام « شورياش » و « ماروتاش » مورد پرستش آنان بود . نقش مهر استوانه ، دوره كاسيان كاشانى - مصطفى : - آيت الله كاشانى كاشو رب النوع كاسيان - ظاهرا خداى قبيله و نياى آنها بوده است . كاظم خان قراجه‌داغى از امراى دولت زنديه قرن دوازدهم ه . ق . وى در دورهء نادرشاه داروغهء دفترخانه بود ، و سپس مورد سوءظن نادر واقع ، و به امر او كور شد . بعد از نادر شاه ، وى در قراجه‌داغ داعيهء خودسرى يافت ، و هم او بود كه امير اصلان خان را دستگير كرد ، و نزد ابراهيم شاه افشار فرستاد . وى چندى با آزادخان افغان دشمنى داشت . عاقبت با او از در صلح درآمد ، و به حكومت